کافه سینما/ وقفه ايجاد شده در زمينه صدور پروانه ساخت به برخي از پروژه‌ها، يكي از مشكلاتي است كه سينماي ايران در ماه‌هاي اخير با آن روبرو بوده است. در اين ميان تكليف برخي از پروژه‌ها مثل فيلمنامه داريوش مهرجويي روشن است و مهرجويي قيد ساخت اين فيلم را زده ، اما پروژه‌هايي هم هستند كه فيلمنامه‌شان مشكل خاصي ندارد و مشخص نيست چرا پروانه ساخت‌شان صادر نمي‌شود. يكي از اين پروژه‌ها «كوروش كبير» به كارگرداني مسعود جعفري جوزاني و تهيه‌كنندگي علي معلم است. اثري فاخر و تاريخي كه برخلاف روال معمول قرار نيست با سرمايه دولتي ساخته شود. در اين‌باره با معلم گفت‏وگويي كرده‌ايم.
در خصوص روند صدور پروانه ساخت قصد داشتيم نظر عليرضا سجادپور را نيز جويا شويم ولي مدير كل اداره نظارت و ارزشيابي ترجيح داد توضيحي در اين رابطه ندهد.
علي معلم تهيه‌كننده فيلم كوروش كبير گفت: به زودي سالگرد زماني كه ما فيلمنامه كوروش را به وزارت ارشاد ارائه داديم فرا مي‌رسد و بعد از گذشت اين مدت طولاني اين فيلم همچنان در بلاتكليفي به‌سر مي‌برد.
معلم به خبرنگار باني فيلم توضيح داد: ما از معدود سازندگان فيلمي هستيم كه فيلمنامه كامل به وزارت ارشاد ارائه داديم اما متأسفانه جوابي تا به امروز نگرفتيم.
وي افزود: دليل اين عدم پاسخگويي را واقعاً نمي‌دانم. مي‌دانم اتحاديه تهيه‌كنندگان عملاً اين فيلمنامه را تأييد كرد و تا جايي كه در جريانم شوراي پروانه ساخت هم نظر مثبتي به فيلمنامه ما دارد، اما اينكه چرا پروانه صادر نمي‌شود نمي‌دانم! اين ندادن پاسخ شفاف به ما برايمان به علامت سؤال تبديل شده است.
او در خصوص اينكه آيا از پيگيري دريافت پروانه ساخت خسته شديد؟ گفت: خير، خسته نشديم، اما قرار بود جواب ما را در ابتداي سال بدهند، اما حالا كه در روزهاي پاياني ارديبهشت به سر مي‌بريم هنوز پاسخي دريافت نكرديم. جالب اين است كه حتي پاسخ نه هم به ما نمي‌دهند .
وي در بخش ديگري از صحبت خود گفت: فيلم كوروش كبير مستلزم طي كردن كامل مراحل پيش توليد است و اگر امروز پروانه ساخت را به ما بدهند تا يكسال هم بايد پروسه طراحي توليد و جذب سرمايه‌گذار را سپري ‌كنيم، اما متأسفانه عملاً فضايي براي ما فراهم شده كه ما نمي‌دانيم در پاسخ به سؤالاتي كه در رابطه با توليد فيلم ما مي‌شود چه بگوييم! نزديك به دو هزار ايميل به دست ما رسيده كه نتيجه ساخت فيلم شما چه مي‌شود؟
معلم گفت: متأسفانه بايد بگويم نزديك به يكسال است كه ما را معلق نگاه داشته‌اند و با تمام تحقيق و پژوهش كه در رابطه با اين فيلم صورت گرفته، اما عملاً آقايان دارند تمام فرصت ما را به هدر مي‌دهند اين در حالي است كه ما قرار است كار فرهنگي انجام دهيم، گل قرار نيست لگد كنيم...
وي در بخش پاياني صحبت خود در خصوص سريال عظيم پورياي ولي كه قرار است مسعود جعفري‌جوزاني بسازد گفت: آن پروژه فعلاً در مرحله نگارش قرار دارد. اولويت آقاي جوزاني ساخت فيلم كوروش كبير است كه جالب است مسؤولان به ما نه هم نمي‌گويند...

ژوبین قادری با اشاره به اینکه از او برای بازی در یک فیلم سینمایی دعوت شده، گفت: «تا زمان قطعی شدن حضورم در این فیلم نامی از تهیه‌کنندگان نمی‌برم، اما در روزهای آتی حضورم در این فیلم مشخص می‌شود.»
پسر مرحوم ایرج قادری در ادامه با تشکر از تمام کسانی که در مراسم یادبود پدرش حضور داشتند، اظهار کرد: «از تمام دوستان پدرم و هنرمندانی که در مسجد الجواد و الغدیر حضور یافتند به ویژه برادران شایسته و جامعه هنری و اصناف تهیه‌کنندگان و کارگردانان و بازیگران و تمامی عوامل سینما سپاسگزارم.»

نیما شاهرخ‌شاهی، ماه‌چهره خلیلی، امیرعلی رنجبر، افسانه پاکرو، اکبر عبدی، ایرج قادری، سیروس گرجستانی، مجید مشیری، الیزابت امینی، میرطاهر مظلومی، مریم امیرجلالی و عباس امیری بازیگران "شبکه" هستند.
فیلم سینمایی "شبکه" ساخته مرحوم ایرج قادری از صبح امروز 27 اردیبهشت ماه با 16 سینما روی پرده می‌رود. این فیلم از امروز در سینماهای آزادی، قدس، اریکه ایرانیان، پردیس ملت، پردیس زندگی، پارس، کارون، ماندانا، فلسطین، مرکزی، خانواده، کیان، راگا، تماشا، جوان و پامچال روی پرده می‌رود.
"شبکه" درباره انتشار فیلم‌های خصوصی افراد است و اتفاقاتی پیرامون این موضوع را به تصویر می‌‌کشد. فیلمنامه "شبکه" را عبدالرضا منجزی نوشته است.

به‌نام خدا
7 مرداد 1385
وصیت‌نامه سیمین دانشور با وصایت خانم لیلی ریاحی
اینجانب سیمین دانشور فرزند دكتر محمدعلی ـ شماره شناسنامه 46625 ـ صادره از شیراز متولد 1300 در شیراز ـ فرزندخوانده و خواهرزاده‌ام، خانم لیلی ریاحی فرزند احمد ـ دارای شناسنامه شماره 768 صادره از اصفهان حوزه یك متولد سال 1327 را وصی خود قرار می‌دهم كه پس از مرگم ترتیب قرارداد كتاب‌ها و ترجمه‌هایم و ترجمه‌های خارج از كشورم را به عهده بگیرد، و در عوض ثلث از كل اموالم را دریافت دارد....

بغض سمج: جای مرد کوچه مردها، در دل مردان کوچه ی مردانگیست.
کوسه جنوب به آسمانها رفت .مرد کوچه مردها،سینه چاک عشق پر کشید .
ایرج شاید ستون سینمای ایران بود بی شک سقف سینمای ایران قبل از انقلاب باید بر ستونی می ایستاد و چه خوش بر قامت این ابر مرد کوچه مرد ها واین سینه چاک سر سپرده به پا بود.
نبض سینما را میشناخت شاهرگش را دیده بود راستی قلبش برای که می تپید جز مردم..
در قفس باز شد روزگار به او پشت کرد و خنجر هم نصیب ایرج شد وبه آبی ها پرواز کرد.دادای بازیگران سینمای معرفت هم رفتدر جامعه ای که برادر کشی بیدادمیکرد به پا ایستاد "تا کی میخواید توی این تاریکی باشید.تا کی برادر کشی ؟
در آنجا که باید عشق پیشه میکرد انقدر خوب این نشاط را القا میکرد که نزدیک ودست یافتنی میشد و آنجا که باید غیرت به خرج میداد تا کوچه ی مرد ها برای همیشه خالی از نامرد باشد سر سپرده و سینه چاکی بود که مخاطب را هیبت مردانگی اش مبهوت میکرد و چه با خدا ناخدایی بود برای سینما.
نمیدانم چندمین سوار سرنوشت بودی ولی بی شک پنجه در این خاک داشتی چگونه میتوان تو را فراموش کرد تو ما را باخود به کوچه های مردانگی بردی مگر می شود مردانگی فرو ریزد؟ بی شک ایرج زنده است
جای مرد کوچه مردها، در دل مردان کوچه ی مردانگیست.

بغض سمج.جمعه.1391

شبکه ایران: مراسم ختم ایرج قادری عصر دیروز در حالی در مسجدی حوالی میدان هفت تیر برگزار شد که به اعتقاد اغلب حاضران در این مراسم، این ختم یکی از شلوغ ترین ختمهای تمام دوران بود. بهزاد جوانبخش بازیگر قدیمی سینمای ایران که از رفقای نزدیک ایرج قادری بود و بازی اش در نقش افسر آگاهی در «تاراج» هیچ گاه از خاطر مخاطبان نخواهد رفت بخشی از مشاهدات خود از آنچه در ختم قادری رخ داده بود را در اختیار شبکه ایران قرار داد.
یکی از بی نظیرترین مراسمهای ختم
به جرات می گویم روز گذشته سینمای ایران یکی از بی نظیرترین مراسمهای ختم را به خود دید. به عنوان کسی که در مراسم فردین هم حضور داشتم به شما می گویم با اینکه تلاش زیادی شد تا این ختم به ساده ترین شکل ممکن برگزار شود و مردم نسبت به این آدم، بی تفاوت باشند(!) اما مردمان دوستدار ایرج قادری از اقصی نقاط کشور به میدان هفت تیر آمدند تا در رثای سینماگر محبوبشان همکلام شوند...

آتی نیوز: روابط عمومی کانون ملی منتقدان تئا‌تر ایران اعلام کرد: زنده یاد ایرج زهری منتقد تئاتر چهارشنبه 20 اردیبهشت ماه در منزل خود در شهر بوخوم در غرب آلمان درگذشت. او در چند ماه آخر زندگی با سرطان خون دست و پنجه نرم می‌کرد و هنگام مرگ 79 سال داشت. ایرج زهری، منتقد تئا‌تر، نویسنده و مترجم؛ تحصیل تئاتر‌شناسی و ادبیات آلمانی را از سال 1959 تا 1964 دردانشگاه مونیخ آلمان پشت سر گذاشت. وی پیش از انقلاب و ازسال 1346 به تناوب به تدریس تاریخ تئا‌تر در دانشکده هنرهای دراماتیک، مدرسه عالی تلویزیون پرداخت.نقد در مطبوعات، ازجمله در نشریاتی چون «نگین»، «کتاب هفته»، «بامشاد»، «تماشا» از دیگر فعالیت‌های وی بوده است. زهری پس از پیروزی انقلاب اسلامی (ازسال 1984) تدریس تئا‌تر با موضوع «افسانه و نمایش» در دانشگاه شهر اسن و «تکنیک‌های بازیگری» در «فولکس هخ شوله» شهر بوخوم در آلمان را پی گرفت.
ترجمه آثارنمایشنامه نویسان به‌نام آلمان، از جمله برت برشت، گئورگ بوشنر، ارنست توللر وهاینرموللر ترجمه نمایشنامه‌های هنرمندان تئاترایران مانند «قرمز و دیگران» از محمدیعقوبی و «آقا لیلا» از محمد کورش نیا؛ تألیف کتاب‌هایی چون «تاریخ نمایش درایران»، «تاریخ تطبیقی تئاتردر اروپا» و نگارش نمایشنامه‌های، «مه‌مان» و «فقیرعلیشاه» از جمله فعالیت‌های این منتقد تئاتر است.وی در سال 1389 در کنار چهار داور از کانون جهانی منتقدان تئا‌تر، داوری آثار شرکت کننده در بیست و نهمین جشنواره بین المللی تئا‌تر فجر را از سوی منتقدان بر عهده داشت.
مصطفی محمودی مدیر روابط عمومی کانون ملی منتقدان تئاتر ایران در این زمینه گفت: بر اساس اظهارات اعضای خانواده ایرج زهری به احتمال قوی پیکر وی در آلمان به خاک سپرده خواهد شد. همچنین مراسمی از سوی کانون ملی منتقدان تئا‌تر ایران در تهران برای یادبود این منتقد و مدرس تئا‌تر برگزار می‌شود که زمان و مکان آن به اطلاع عموم خواهد رسید.

بعدازظهر بود كه تهمينه از بابلسر تلفن كرد و گفت دارند ايرج را با آمبولانس مي‌آورند تهران و گفت كه خودش با ماشين از پس آمبولانس در راه است؛ ‌اما تعطيلات نوروز است و جاده شلوغ و نمي‌داند كه مي‌تواند سايه به سايه آمبولانس بيايد يا نه و خواست كه به بيمارستان بروم و وقتي ايرج را آوردند تحويلش بگيرم، بالاخره مريض بايد صاحبي داشته باشد...
بقیه در ادامه مطلب

موسیقی ما - بهمن بابازاده: لید نوشتن برای این مصاحبه کار ساده‌ای نیست. تو با خرواری از خاطرات چند نسل، طرفی و باید حواست باشد که حق نداری با آن‌ها بازی کنی یا نسبت به آن‌ها بی‌تفاوت باشی. استاد ایرج را از فیلمفارسی‌های عهد بوق به یاد داریم. وقتی فردین، به یک باره هوس خواندن‌اش می‌گرفت و قصه از همین جا بود که شروع می‌شد. خاطره بازی‌ها همین جا شروع می‌شد... همخوانی عجیبی که بین تصویر و صدا به وجود آمده بود، آوازه‌اش در مدت زمان خیلی کوتاهی به دور افتاده‌ترین مناطق کشور هم رسید و «ایرج» خیلی زود به انتخاب اول خیلی‌ها تبدیل شد. بگذریم که قبل از این همکاری‌ها هم او خواننده‌ای صاحب سبک در ایران قبل از انقلاب به حساب می‌آمد و بزرگان زیادی از او به عنوان «آبروی آواز ایران» نام برده بودند.

سالهای زیادی گذشت و خدا نخواست فردین زنده بماند و «ایرج امروزی» را ببیند. استاد هم دلگیر از ناسازگاری‌های روزگار سکوت کرد تا «آبروی آواز ایران» در سکوت کامل به پرورش جوانان عشق آواز در «آموزشگاه آواز ایرج» مشغول شود. تابستان چهار سال پیش بود که احسان خواجه امیری در تالار وزارت کشور «پرنده» را برای اولین بار خواند تا سالن به هوا برود و این محبوبیت کهنه باز هم رو بیاید. از آن روز به بعد احسان مجبور شد در تمام برنامه‌هایش «پرنده» را با توجه به درخواست‌های فراوان حاضرین در سالن اجرا کند تا از آن پس یکی از انگیزه‌های اصلی مخاطبان احسان خواجه امیری برای پر شدن سالن‌های برنامه‌اش باشد. این محبوبیت بالا تهیه کننده‌های موسیقی را به فکر انداخت تا استاد را باز هم به میادین آواز برگردانند. این پروژه دو سال و اندی زمان برد تا حالا «قصه زندگی» آماده انتشار باشد و بنا به اعلام رامین بصیرت نیا (تهیه کننده آلبوم) یکشنبه هفته بعد در بازار موسیقی کشور منتشر شود. یک هفته قبل از انتشار این‌آلبوم سراغ استاد رفتیم و با او گپ زدیم و ایشان هم علی رغم کسالت با خوشرویی جوابمان را داد. «بهنام خدا رحمی» در برقراری ارتباط و هماهنگی این مصاحبه نقش اصلی را داشت که همین جا از ایشان ‌‌نهایت تشکر را داریم...

کافه سینما-حسام حاجی‌پور: این یادداشت درباره ایرج قادری را یکی از کاربران کافه سینما حسام حاجی‌پور فرستاده است. او که به واسطه علاقه‌مند و تجربیات پدرش ارتباطی هم با ایرج قادری داشت، این تصویر را هم به همراه یادداشت‌اش برای ما فرستاده است. یادداشتی که حسام می‌گوید تصویر مورد علاقه قادری بوده که روی دیوار دفترش آویزان کرده است:

همواره سینمای قبل از انقلاب در مقابل هجوم نظرات منفی قرار گرفته است. هر زمان که اثر ضعیفی ساخته می‌شود به سرعت آن را به آن سینما ارجاع می‌دهند و به جای نقد، آن را تخریب می‌کنند. درست است که آن سینما با معیارهای امروز فاصلهٔ بسیاری دارد ولی نکته اصلی این است که چرا وقتی فیلمی از سینمای قدیم را تماشا می‌کنیم، هر اندازه که ضعیف باشد برایمان آزار دهنده نیست؟ چرا همیشه آن‌ها را تخریب می‌کنیم ولی وقتی که به تماشای آن‌ها می‌نشینیم احساسمان با زبانمان همخوانی ندارد؟ همه چیز از در بند اسارت بودن فضایی که نامش را روشنفکری گذاشته‌اند، می‌آید و هرچه جلو‌تر می‌رویم، زنجیر‌ها را بر دست و پایمان محکمتر می‌کنیم. ما عادت نکردیم که خودمان را‌‌ همان طور که هستیم، با هر گذشته و کارنامه‌ای که داریم نگاه کنیم و بشناسیم. ما فقط سعی کردیم پیرو آنچه در حال جریان دارد، باشیم...

«دست تنها» مسعود كيميايي اويل خرداد ماه مقابل دوربين مي‌رود. سعيد راد بازيگر اصلي اين فيلم در گفت‌وگو با خبرنگار سينمايي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، گفت: مسعود كيميايي با شور و شعف خاصي در تدارك ساخت اين فيلم است و با انرژي زيادي كار را پيش مي‌برد. وي افزود: خوشحالم بعد از سال‌ها دوباره اين افتخار را پيدا كردم با كيميايي كار كنم و به نتيجه كار بسيار خوشبين هستم. علاوه بر سعيد راد، حضور گلچهره سجاديه هم در اين فيلم قطعي شده است.

برای دیدن بقیه ی عکسها به ادامه مطلب بروید